Paralaks: lahat ng kailangan mong malaman

mga uri ng paralaks

La paralaks ay ang angular deviation ng maliwanag na posisyon ng isang bagay, depende sa napiling punto ng view. Ito ay may ilang partikular na aplikasyon sa mundo ng astronomiya kapwa upang sukatin ang mga distansya at upang mailarawan ang mga bagay na makalangit. Maraming tao ang hindi alam kung ano ang paralaks.

Samakatuwid, sa artikulong ito sasabihin namin sa iyo kung ano ang paralaks, kung ano ang mga katangian nito at ang kahalagahan nito.

ano ang paralaks

paralaks

Kasama sa paralaks ang paglalagay ng iyong mga daliri sa harap ng iyong mga mata. Hindi dapat pare-pareho ang background. Tumingin muna sa isang mata at pagkatapos ay sa isa pa nang hindi ginagalaw ang ulo o daliri, makikita na ang posisyon ng daliri ay nagbabago nang may paggalang sa background. Kung ilapit natin ang ating daliri sa mata at titingin muli gamit ang isang mata at pagkatapos ay sa isa pa, ang dalawang posisyon ng daliri sa background ay sumasakop sa mas malaking bahagi.

Ito ay dahil may ilang sentimetro sa pagitan ng mga mata, kaya ang haka-haka na linya na nagkokonekta sa mga daliri sa isang mata ay gumagawa ng isang anggulo na may haka-haka na linya na nagkokonekta sa mga daliri sa kabilang mata. Kung palawigin natin ang dalawang haka-haka na linyang ito hanggang sa ibaba, magkakaroon tayo ng dalawang puntos na tumutugma sa dalawang magkaibang posisyon ng mga daliri.

Ang mas malapit namin ilagay ang daliri sa mata, mas malaki ang anggulo at mas malaki ang maliwanag na pag-aalis. Kung ang mga mata ay higit na magkahiwalay, ang anggulo na nabuo ng dalawang linya ay tataas, kaya ang maliwanag na pag-aalis ng daliri mula sa background ay magiging mas malaki.

paralaks sa astronomiya

pagmamasid sa langit

Nalalapat din ito sa mga planeta. Sa katunayan, ang buwan ay napakalayo na hindi natin masasabi ang anumang pagkakaiba kapag tinitigan natin ito ng ating mga mata. Ngunit kung titingnan natin ang Buwan sa backdrop ng mabituing kalangitan mula sa dalawang obserbatoryo na daan-daang kilometro ang layo, mapapansin natin ang ilang bagay. Mula sa unang obserbatoryo ay makikita natin ang isang gilid ng buwan sa isang tiyak na distansya mula sa isang partikular na bituin, habang sa pangalawang obserbatoryo ang parehong gilid ay nasa ibang distansya mula sa parehong bituin.

Alam ang maliwanag na paglilipat ng Buwan na may paggalang sa mabituing background at ang distansya sa pagitan ng dalawang obserbatoryo, ang distansyang ito ay maaaring kalkulahin sa tulong ng trigonometrya.

Ang eksperimentong ito ay gumagana nang perpekto dahil ang maliwanag na paglilipat ng Buwan na may kinalaman sa background ng mabituing kalangitan ay napakalaki kapag binabago ang posisyon ng nagmamasid. Na-normalize ng mga astronomo ang offset na ito upang matugunan ang sitwasyon kung saan nakikita ng isang tagamasid ang buwan sa abot-tanaw habang ang isa ay nasa itaas nito. Ang base ng tatsulok ay katumbas ng radius ng daigdig, at ang anggulong ginagawa nito sa tuktok ng buwan ay ang "horizontal parallax sa ekwador." Ang halaga nito ay 57,04 minuto ng arko o 0,95 radian.

Sa katunayan, isang malaking displacement, dahil ito ay katumbas ng dalawang beses sa maliwanag na diameter ng buong buwan. Ito ay isang magnitude na maaaring masukat nang may sapat na katumpakan upang makakuha ng magandang halaga para sa distansya sa Buwan. Ang distansyang ito, na kinakalkula sa tulong ng paralaks, ay napakahusay na sumasang-ayon sa mga figure na nakuha ng lumang paraan ng mga anino na inihagis ng Earth sa panahon ng mga lunar eclipses.

Sa kasamaang palad, Ang mga kondisyon noong 1600 ay hindi pinapayagan ang paglalagay ng obserbatoryo nang sapat na malayo, na kung saan, kasama ang malalayong distansya kung saan natuklasan ang mga planeta, ay naging napakaliit ng maliwanag na paglilipat sa background ng mabituing kalangitan upang maging eksakto.

Uri

mga bituin at planeta

Masasabi nating may dalawang uri ng paralaks:

  • Geocentric Parallax: Kapag ang radius na ginamit ay lupa.
  • Taunang Centroid o Parallax Spiral: Kapag ang radius na ginamit ay ang orbit ng Earth sa paligid ng araw.

Kung mamasdan natin ang isang bituin sa Enero at Hunyo, ang Earth ay nasa dalawang relatibong posisyon sa orbit ng Earth. Masusukat natin ang mga pagbabago sa nakikitang posisyon ng bituin. Kung mas malaki ang paralaks, mas malapit ang bituin na iyon. Para dito, ginagamit ang parsec bilang unit, na tinukoy bilang katumbas ng triangular parallax na sinusukat sa mga segundo ng arko.

paralaks na pagsisiyasat

Nang maglaon ay dumating ang mga teleskopyo na naimbento o binago ng Italyanong siyentipiko na si Galileo Galilei. Madaling masusukat ng mga teleskopyo ang mga angular na distansiya na hindi matukoy ng mata.

Ang mga planeta na may pinakamalaking paralaks ay ang pinakamalapit na mga planeta, katulad ng Mars at Venus. Napakalapit ng Venus sa araw sa panahon ng pinakamalapit na pagdaan nito na hindi ito mapapansin maliban kung nakikita ito sa background ng solar disk sa panahon ng paglipat nito. pagkatapos, ang tanging kaso kung saan sinusukat ang paralaks ay ang Mars.

Ang unang teleskopiko na pagsukat ng planetary parallax ay ginawa noong 1671. Ang dalawang tagamasid ay ang Pranses na astronomer na si Jean Richel, na nanguna sa siyentipikong ekspedisyon sa Cayenne, French Guiana, at ang Italyano-Pranses na astronomo na si Giovanni Cassini, na nanatili sa Paris. Pinagmasdan nila ang Mars sa parehong oras hangga't maaari at nabanggit ang posisyon nito na may kaugnayan sa pinakamalapit na bituin. Sa pamamagitan ng pagkalkula ng naobserbahang pagkakaiba sa posisyon, alam ang distansya mula Cayenne hanggang Paris, ang distansya mula sa Mars sa oras ng pagsukat ay kinakalkula.

Kapag nakumpleto na, magiging available ang sukat ng modelong Kepler, na magbibigay-daan sa amin na kalkulahin ang lahat ng iba pang distansya sa solar system. Tinantya ni Cassini ang distansya ng Sun-Earth sa 140 milyong kilometro, 9 milyong kilometro na mas mababa kaysa sa tunay na pigura, ngunit ang mga resulta ng unang pagtatangka ay napakahusay.

Nang maglaon, ginawa ang mas tumpak na mga sukat ng planetary parallax. Ang ilan sa Venus, kung saan ito ay eksaktong dumadaan sa pagitan ng Earth at ng Araw, ay makikita bilang isang maliit na madilim na bilog sa solar disk. Ang mga transit na ito ay naganap noong 1761 at 1769. Kung mula sa dalawang magkaibang obserbatoryo ay mapapatunayan na ang sandali ng pakikipag-ugnay ng Venus sa solar disk at ang sandali ng paghihiwalay nito mula sa solar disk, iyon ay, ang tagal ng transit ay iba mula sa isang obserbatoryo patungo sa isa pa. Alam ang mga pagbabagong ito at ang distansya sa pagitan ng dalawang obserbatoryo, ang paralaks ng Venus ay maaaring kalkulahin. Sa mga data na ito maaari mong kalkulahin ang distansya sa Venus at pagkatapos ay sa Araw.

Umaasa ako na sa impormasyong ito maaari kang matuto nang higit pa tungkol sa kung ano ang paralaks at mga katangian nito.


Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Maging una sa komento

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish. Mga kinakailangang patlang ay minarkahan ng *

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.