Mgławica Koński Łeb

Mgławica Oriona

W przestrzeni kosmicznej są miliony pierwiastków tworzących wszechświat, a astronomowie są odpowiedzialni za obserwację każdego pierwiastka z różnych szerokości geograficznych, aby określić jego nazwę, skład, kształt, wpływ i przyczynę. Jednym z takich elementów jest mgławica Koński Łeb. Jest to mgławica o dość szczególnym kształcie.

Dlatego poświęcimy ten artykuł, aby powiedzieć Ci wszystko, co musisz wiedzieć o Mgławicy Koński Łeb, jej charakterystyce, pochodzeniu i wielu innych rzeczach.

Znaczenie

Mgławica Koński Łeb

Mgławica Koński Łeb pierwotnie zidentyfikowany jako Barnard 33, znajdujący się w gwiazdozbiorze Oriona, około 1.600 lat świetlnych od Ziemi, to bardzo ciemny, zimny obłok gazu o średnicy 3,5 roku świetlnego, który po raz pierwszy pojawił się w 1919 roku w literaturze amerykańskiej i literaturze astronoma Edwarda Emersona.

Ta mgławica jest częścią Kompleksu Obłoków Molekularnych w Orionie i choć ma ciemny kolor, jest widoczna w odsłoniętym kontraście ze względu na swoje położenie na tle innej mgławicy, której efekty promieniowania i emisji są rozproszone z czerwonawym odcieniem.

Jej kształt końskiego łba przypomina formowanie się chmur w ziemskiej atmosferze i może zmieniać swój wygląd przez tysiące lat świetlnych.

Odkrycie Mgławicy Koński Łeb

mgławica Koński Łeb

Odkrycia tego dokonano pod koniec XIX wieku, dokładnie w 1888 roku, kiedy szkocka astronom Williamina Stevens z Hardvar College Observatory wykorzystywał kliszę fotograficzną składającą się z płyty szklanej pokrytej cienką warstwą światłoczułą, szybko znalazł się na rynku filmowym. Z mniejszą wrażliwością i innymi zaletami. W tamtym czasie technologia wymagana dla teleskopów jeszcze nie istniała.

Według jej biografii autorka odkrycia początkowo pracowała jako asystentka w Hardwar Observatory, wykonując obliczenia matematyczne, prace biurowe itp., pełniąc obowiązki zastępcy dyrektora instytucji.

Nawet bez dyplomu z astronomii, była autorką wielu niebiańskich odkryć, które doprowadziły do ​​powstania katalogów gwiazd. Był odpowiedzialny za poprawienie systemu przypisywania gwiazdom liter na podstawie zawartości wodoru w ich widmach. Następnie, w wieku 30 lat, poświęcił się analizie widm gwiazd.

W tym czasie Stevens odkryła 59 mgławic gazowych, a także gwiazdy zmienne i nowe, aż do Mgławicy Koński Łeb, zyskując tytuł kuratora Hardvar Archive of Astrofotography. Jej praca wyróżnia się, ponieważ była jedną z pierwszych kobiet, które odpowiednio funkcjonowały w społeczności astronomicznej, za co otrzymała medal Guadalupe Almendaro od Meksykańskiego Towarzystwa Astronomicznego.

Pas Oriona

W tego typu artykule konieczne jest opisanie kilku często używanych terminów w astronomii, które dla lepszego zrozumienia przez czytelnika zasługują na osobny rozdział. Z tej okazji wchodzimy w temat Pasa Oriona, to nic innego jak grupa gwiazd, które wydają się być ułożone w geometryczny wzór z Ziemi.

Oriony to trzy bardzo jasne gwiazdy znane w kulturze popularnej jako Trzy Marie lub Trzej Mędrcy, ale ich naukowe nazwy to w rzeczywistości Alnitak, Alnilam i Mintaka, i są obserwowane od listopada do końca maja.

Cechy Mgławicy Koński Łeb

zdjęcie mgławicy Koński Łeb

Słynna Mgławica Koński Łeb przedstawia ciemny, nieświecący obłok pyłu i gazu, którego zarys jest przesłonięty światłem z IC 434 znajdującego się za nim. Z kolei IC 434 całą swoją moc czerpie z jasnej gwiazdy Sigma Orionis. Powstając z mglistej matki, Mgławica Koński Łeb to prawdziwie dynamiczna struktura i fascynujące laboratorium złożonej fizyki.

Gdy rozszerza się w obszar ośrodka międzygwiazdowego otaczającego mgławicę, znajduje się pod ciśnieniem, które prowadzi do powstawania gwiazd o małej masie. Na czole konia widać dziecięcą gwiazdę częściowo spowitą iskierkami. Małe czerwonawe obiekty świecące przez pył reprezentują obiekty Herbiga-Haro, które świecą z materii wyrzucanej przez niewidoczne protogwiazdy. W okolicy znajduje się również wiele różnych obiektów, z których każdy ma swoją niepowtarzalność. Jasna mgławica emisyjna w prawym dolnym rogu to NGC 2024 (Mgławica Płomień).

Przeglądy w podczerwieni ujawniły dużą populację nowonarodzonych gwiazd ukrytych za pyłem i gazem NGC 2024. Jasnoniebieska mgławica refleksyjna w prawym dolnym rogu Mgławicy Koński Łeb to NGC 2023. Pył międzygwiezdny ujawnia swoją obecność, blokując światło gwiazd lub mgławicy za nimi. Pył składa się głównie z węgla, krzemu, tlenu i niektórych cięższych pierwiastków. Wykryto nawet związki organiczne.

Jedna z najjaśniejszych mgławic refleksyjnych na niebie, NGC 2023, leży na wschód od Mgławicy Koński Łeb i tworzy drobny bąbel na krawędzi obłoku molekularnego L1630. Gwiazda typu B HD37903, której temperatura powierzchni wynosi 22.000 2023 stopni, jest odpowiedzialna za wzbudzenie większości gazu i pyłu w NGC XNUMX, znajdującej się przed obłokiem molekularnym. Unikalną cechą NGC 2023 jest obecność bańki obojętnego wodoru (H2). wokół HD37903 o promieniu około 0,65 lat świetlnych.

Rodzaje mgławic w pasie Oriona

W pasie Oriona znajdują się cztery mgławice; pierwszy to Koński Łeb, a następnie Mgławica Płomień, IC-434⁵ i Messier 78⁷.

mgławica płomienia

Pierwotnie znana pod akronimem NGC2024, jest to mgławica, której atomy wodoru są nieustannie fotojonizowane przez gwiazdę Alnitkm, wytwarzając czerwonawą jasność, gdy tylko elektrony przyłączą się do atomów, jak pokazano poniżej.

Według zespołu naukowców badających obecnie mgławicę, w jej pobliżu znajdują się obiekty, które można by uznać za planety gazowe, jednak ich obserwacje są kontynuowane za pomocą Teleskopu Hubble'a i innych precyzyjnych przyrządów pomiarowych.

IC-434

Otrzymuje promieniowanie jonizujące od gwiazdy 48 Orionis, co sprawia, że ​​wydaje się ona wydłużona, a dzięki swoim właściwościom pozwala nam skontrastować obserwacje Mgławicy Koński Łeb. Mgławica Pas w Orionie jest ważnym i jasnym członkiem ogromnego Stowarzyszenia Oriona.

Naukowcy wyjaśnili, że temperaturę tego regionu można mierzyć za pomocą szeregu technik ze skalami radiometrycznymi, które składają się na wartości, które obsługuje on dzisiaj w specyfikacji zapisu Mgławicy Pas Oriona.

Messier 78

Znana również jako MGC 2068, jest również znana jako mgławica refleksyjna ze względu na niebieski odcień, który świeci w jej jasności, oraz Został odkryty przez Piera Merchaina w 1780 roku.

Ta najjaśniejsza mgławica, łatwo widoczna przez dowolny teleskop optyczny, zawiera dwie gwiazdy, które są odpowiedzialne za formowanie obłoku pyłu nad Messier 78, dzięki czemu jest on widoczny. Dwie gwiazdy zostały nazwane odpowiednio HD 38563A i HD 38563B. Według naukowców, którzy badają te mgławice, istnieje duża liczba niezamieszkałych planet z pewnymi zasobami rozmieszczonymi wokół tego obiektu, który znajduje się skrajnie na lewo od pasa Oriona na południu.

Mam nadzieję, że dzięki tym informacjom dowiesz się więcej o Mgławicy Koński Łeb i jej charakterystyce.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.