Co to jest akrecja

przyrost

Kiedy mówimy o przyrost odnosimy się do wzrostu ciała poprzez agregację mniejszych ciał. Znajduje zastosowanie głównie w astronomii i astrofizyce i służy do wyjaśniania różnych zjawisk, takich jak dyski okołogwiazdowe, dyski akrecyjne czy akrecja planety ziemskiej. Teoria akrecji planetarnej została zaproponowana w 1944 roku przez rosyjskiego geofizyka Otto Schmidta.

W tym artykule powiemy Ci wszystko, co musisz wiedzieć o akrecji i jej znaczeniu.

Co to jest akrecja

masy gwiazdy

Akrecja służy do wyjaśnienia, w jaki sposób uformowały się gwiazdy, planety i niektóre satelity, które uformowały się z mgławicy. Jest wiele ciał niebieskich powstały w wyniku akrecji cząstek w wyniku kondensacji i odwrotnej sublimacji. W kosmosie można powiedzieć, że wszystko jest w taki czy inny sposób magnetyczne. Niektóre z najbardziej spektakularnych zjawisk w przyrodzie mają charakter magnetyczny.

Akrecja występuje w wielu różnych obiektach astronomicznych. Zjawisko to istnieje nawet w czarnych dziurach. Gwiazdy normalne i neutronowe również mają akrecję. Jest to proces, w którym masa z zewnątrz spada na określoną gwiazdę. Na przykład siła grawitacji wywierana przez białego karła powoduje, że spada na niego masa. Ogólnie, gwiazda zwykle unosi się we wszechświecie otoczonym przestrzenią, która była praktycznie pusta. Oznacza to, że nie ma wielu okoliczności, które mogą doprowadzić do upadku masy na ten niebiański obiekt. Są jednak sytuacje, w których może.

Przeanalizujemy, w jakich okolicznościach następuje akrecja.

Okoliczności narastania

tworzenie układu słonecznego

Jedna z sytuacji, w których może wystąpić akrecja ciało niebieskie jest tym, że gwiazda ma towarzysza inną gwiazdę. Te gwiazdy muszą krążyć na orbicie. Czasami gwiazda towarzysząca jest tak blisko, że masa jest przyciągana do siebie z taką siłą, że w końcu na nią spadają. Ponieważ biały karzeł jest mniejszy od zwykłej gwiazdy, jego masa musi dotrzeć do swojej powierzchni z dużą prędkością. Podajmy przykład, że nie jest to biały karzeł, ale gwiazda neutronowa lub czarna dziura. W tym przypadku prędkość jest zbliżona do prędkości światła.

Kiedy dotrze do powierzchni, masa nagle zwolni, tak że prędkość zmienia się od prawie prędkości światła do znacznie niższej wartości. Dzieje się tak w przypadku bycia gwiazdą neutronową. To w jaki sposób Uwalnia się duża ilość energii, która jest zwykle widoczna w postaci promieni rentgenowskich.

Akrecja jako efektywny proces

przyrost masy

Wielu naukowców kwestionuje, czy akrecja jest jednym z najbardziej wydajnych sposobów przekształcania masy w energię. Wiemy, że dzięki Einsteinowi energia i masa są równoważne. Nasze słońce uwalnia energię w wyniku reakcji jądrowych z wydajnością mniejszą niż 1%. Chociaż wydaje się, że energia słoneczna jest duża, jest ona uwalniana nieefektywnie. Jeśli upuścimy masę do gwiazdy neutronowej, prawie 10% całej masy, która spadła, jest przekształcane w energię radioaktywną. Można powiedzieć, że jest to najbardziej efektywny proces przekształcania materii w energię.

Gwiazdy powstają w wyniku powolnego gromadzenia się masy pochodzącej z ich otoczenia. Zwykle ta masa składa się z chmury molekularnej. Jeśli w naszym Układzie Słonecznym nastąpi akrecja, jest to zupełnie inna sytuacja. Gdy koncentracja masy jest wystarczająco gęsta, aby zacząć przyciągać do siebie własne przyciąganie grawitacyjne, kondensuje się, tworząc gwiazdę. Chmury molekularne obracają się nieznacznie i mają proces dwuetapowy. W pierwszym etapie chmura zapada się w obracający się dysk. Następnie dysk kurczy się wolniej, tworząc gwiazdę w środku.

Podczas tego procesu rzeczy dzieją się wewnątrz dysków. Najciekawsze jest to, że wewnątrz dysków dochodzi do formowania się planet. To, co widzimy jako układ słoneczny, było pierwotnie dyskiem akrecyjnym, który dał początek słońcu. Jednak w procesie formowania się słońca część pyłu w dysku została wyrównana, dając początek planetom należącym do Układu Słonecznego.

Wszystko to sprawia, że ​​Układ Słoneczny jest pozostałością po tym, co wydarzyło się dawno temu. Dysk protogwiazdowy ma ogromne znaczenie dla badań związanych z formowaniem się planet i gwiazd. Obecnie naukowcy nieustannie poszukują planet wokół innych gwiazd, które symulują inne układy słoneczne. Wszystko to jest ściśle powiązane z sposób działania dysków akrecyjnych.

Narzędzie do odkrywania czarnych dziur

Naukowcy uważają, że wszystkie galaktyki mają w centrum czarną dziurę. Niektórzy z nich mają czarne dziury o masie miliardów mas Słońca. Jednak inne mają tylko bardzo małe czarne dziury, takie jak nasza. Aby wykryć obecność czarnej dziury, konieczna jest wiedza o istnieniu źródła czegoś, co może dostarczyć jej masę.

Istnieje teoria, że ​​czarna dziura to układ podwójny, wokół którego krąży gwiazda. Teoria względności Einsteina przewiduje, że towarzysz gwiazdy zbliża się do czarnej dziury, aż zacznie tracić swoją masę, gdy się zbliży. Ale ze względu na rotację gwiazdy możliwe jest, że zostanie wygenerowany dysk akrecyjny, a masa trafi do czarnej dziury. Cały ten proces jest znacznie wolniejszy. Kiedy pewna masa wpadnie do czarnej dziury, zanim zniknie, osiąga prędkość światła. Jest to znane jako horyzont zdarzeń.

Mam nadzieję, że dzięki tym informacjom można dowiedzieć się więcej na temat narostu i jego właściwości.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.