Obłok Magellana

wszechświat kanibali

Wspaniały Obłok Magellana jest to pobliska galaktyka, która była uważana za galaktykę nieregularną, dopóki astronomowie nie przyjrzeli się jej bliżej. Może to być spirala. Wielki Obłok Magellana i jego galaktyka karłowata, Obłok Magellana, można zobaczyć tylko na niebie południowej półkuli Ziemi. Droga Mleczna stale zużywa gaz, który przepływa z Obłoków Magellana przez Strumień Magellana. Ostatecznie te dwie mniejsze galaktyki mogą zderzyć się z Drogą Mleczną.

W tym artykule powiemy Ci wszystko, co musisz wiedzieć o Wielkim Obłoku Magellana, jego charakterystyce, pochodzeniu i wielu innych rzeczach.

Główne cechy

sąsiednia galaktyka

Główne cechy Obłoku Magellana to:

  • Można ją zobaczyć z półkuli południowej i jest drugą najbliższą galaktyką Obłoku Magellana.
  • Jest to jedna z jedenastu galaktyk karłowatych krążących wokół naszej Drogi Mlecznej i Jest uważana za galaktykę nieregularną.
  • Składa się z czerwonych skał, gwiazd, młodych gwiezdnych obłoków i jasnego obszaru widocznej formacji znanej jako Mgławica Tarantula.
  • Najjaśniejsza współczesna supernowa, SN1987A, eksplodowała w Obłoku Magellana.
  • Rozciąga się na około 30.000 XNUMX lat świetlnych.
  • Uważa się, że jest to najbardziej masywna galaktyka satelitarna Drogi Mlecznej.
  • Wyraźny czerwony węzeł na dole jest znany jako Mgławica Tarantula, obszar formowania się gwiazd w Wielkim Obłoku Magellana.
  • Jest typu przerywanej spirali prętowej.
  • Ma średnicę 14.000 163.000 metrów i odległość XNUMX XNUMX.
  • Ma około 30 miliardów gwiazd.

Główną cechą Obłoku Magellana jest cała jego struktura, którą określa się jako galaktykę karłowatą, co oznacza, że ​​podobnie jak wiele innych galaktyk, łamie formę, ponieważ nie ma cech eliptycznych ani spiralnych. Jego kształt skłonił naukowców do umieszczenia go na listach galaktyk o szczególnie nieregularnych kształtach.

Należy zauważyć, że nie wszystkie galaktyki istniejące we wszechświecie mają ogólny kształt, taki jak elipsa. Podczas gdy większość galaktyk ma wzory spiralne, niektóre galaktyki, często nazywane galaktykami karłowatymi, mają tendencję zawierają specyficzne kształty, które natychmiast opisują je jako galaktyki nieregularne.

Odkrycie Obłoku Magellana

chmura magellana

Fakt, że galaktyka eliptyczna Strzelca została odkryta jakiś czas później, skłonił naukowców do zbadania, gdzie w przestrzeni kosmicznej się znajduje. Wyniki były zaskakujące, stwierdzając, że to i Obłoki Magellana są ze sobą powiązane i powiązane.

W odległości około 75.000 XNUMX lat świetlnych Galaktyka Strzelca i Obłok Magellana są daleko od siebie. Zniekształcenia wytwarzane przez siły wywierane przez pływy podczas ich interakcji z Drogą Mleczną powodują zniekształcenia, które wpływają na pewne efekty, które powodują, że dwie galaktyki oddziałują na siebie za pomocą określonych prądów.

Strumienie te składają się z neutralnego wodoru, powodując efekt interakcji między dwiema galaktykami, często prowadząc do warunków, które ostatecznie uszkadzają zewnętrzne cechy odpowiadające ich dyskom galaktycznym.

Zarówno Obłoki Magellana, jak i Galaktyka Saturna mają unikalne i niezwykłe cechy morfologiczne, pod względem ich masy i struktury, ujawniając dwa aspekty, które odróżniają je od tych dwóch składników, masę i strukturę, od tych, które pochodzą z próbki Drogi Mlecznej.

Trochę historii

Szczególne położenie Wielkiego Obłoku Magellana, dokładnie w kierunku bieguna południowego ekliptyki, oznacza, że ​​nie można go w żadnym momencie zobaczyć z szerokości geograficznych śródziemnomorskich, więc pozostawał nieznany w czasach klasycznych.

Pierwsza wzmianka o Wielkim Obłoku Magellana znajduje się w Księdze Gwiazd napisanej około 964 roku przez perskiego astronoma Abd Al-Rahmana Al Sufiego. Nazywano go Al Bakr, Biały Byk w Arabii Południowej, ponieważ Wielki Obłok Magellana jest widoczny z Arabii Południowej.

Amerigo Vespucci zanotował następującą obserwację w liście podczas swojej trzeciej podróży w latach 1503-1504. Podczas swojego okrążenia Ziemi Ferdynand Magellan jako pierwszy poinformował Zachód o istnieniu galaktyki, która dziś nosi jego imię. Pierwszym, który szczegółowo zbadał Wielki Obłok Magellana, był John Herschel., którzy osiedlili się w Kapsztadzie w latach 1834-1838, analizując zawarte w nim 278 różnych przedmiotów.

Wielki Obłok Magellana był uważany za najbliższą galaktykę Drogi Mlecznej aż do odkrycia karłowatej galaktyki eliptycznej Strzelca w 1994 roku. Wraz z odkryciem galaktyki karłowatej Wielkiego Psa w 2003 roku tytuł najbliższej galaktyki przypadł tej drugiej.

Morfologia i obiekty Obłoku Magellana

duży obłok magellana

Według Bazy Danych Obiektów Pozagalaktycznych NASA, Wielki Obłok Magellana jest sklasyfikowany jako SB(s)m, galaktyka spiralna z poprzeczką (SB) bez pierścieni o nieregularnych kształtach i wybrzuszeń (m). Nieregularny wygląd galaktyki może to być wynikiem interakcji z Drogą Mleczną i Małym Obłokiem Magellana.

Przez długi czas uważano, że Obłok Magellana jest galaktyką spłaszczoną, podobną do galaktyki spiralnej, i że można założyć, że znajduje się w pewnej odległości od nas. Jednak w 1986 roku Caldwell i Coulson odkryli, że zmienne cefeidy w północno-wschodniej części dużego obszaru chmur są bliżej Drogi Mlecznej niż zmienne cefeidy w regionie południowo-zachodnim. Niedawno ta nachylona geometria została potwierdzona obserwacjami zmiennych cefeid i czerwonych olbrzymów w fazie syntezy helu. Z prac tych wynika, że ​​nachylenie LMC wynosi około 35º, biorąc pod uwagę, że 0º odpowiada płaszczyźnie prostopadłej do naszej galaktyki.

Wielki Obłok Magellana zawiera około 10.000 miliardów gwiazd i ma średnicę około 35.000 XNUMX lat świetlnych. Jej masa jest około 10 miliardów razy większa od masy Słońca i jednej dziesiątej masy Drogi Mlecznej. Podobnie jak większość galaktyk nieregularnych, duży obłok jest bogaty w gaz i pył i znajduje się obecnie w aktywnym okresie formowania się gwiazd. Różne badania wykazały około 60 gromad kulistych (nieco mniej niż połowa rozmiaru Drogi Mlecznej), 400 mgławic planetarnych i 700 otwartych gromad gwiazd w Wielkim Obłoku Magellana, a także setki tysięcy olbrzymów i nadolbrzymów.

Mam nadzieję, że dzięki tym informacjom dowiesz się więcej o Obłoku Magellana i jego charakterystyce.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.