टफोनोमी

टॅपोनोमी

La टॅपोनोमी हे एक अनुशासन आहे जी पुरातत्वशास्त्र संबंधित आहे पुरातत्व साइटवरील एखाद्या जीवणाच्या दफनपूर्वी, दरम्यान आणि नंतर घडलेल्या सर्व प्रक्रियेचा अभ्यास करणे हे त्याचे प्रभारी आहे. हा शिस्त जीवाश्म रेकॉर्डसाठी हाडांवर परिणाम करणार्या प्रक्रियांविषयी मोठ्या प्रमाणात माहिती प्रदान करू शकते.

या लेखात आम्ही आपल्याला टॅपोनोमीबद्दल आवश्यक असलेले सर्वकाही आणि भूतकाळापासून माहिती प्राप्त करण्यासाठी त्याचे महत्त्व सांगणार आहोत.

टेफोनॉमीचा अभ्यास

टॅपोनोमी आणि महत्त्व

या शिस्तीचे मूळ 1940 मध्ये इवान ए. एफ्रेमोव्ह यांनी दिले. हे एक वैज्ञानिक विषय आहे जे जैव मंडळापासून ते लिथोस्फीयर पर्यंत सेंद्रिय अवशेषांसह काय होते याचा अभ्यास करण्याचा प्रयत्न करतात. ग्रीक भाषेत टफोनोमी म्हणजे दफनविधीचे कायदे. हे वेगवेगळ्या पॅलेओइकॉलॉजिकल एजंट्सच्या कृतीमुळे जीवाश्मांमधील काही त्रुटींचे स्पष्टीकरण देण्याच्या वेळी जेव्हा एफ्रिमोव्हला होते त्या चिंतेमुळे उद्भवली.

या शास्त्रीय शिस्तीच्या निर्मितीपासून उद्दीष्टे, पद्धती आणि अभ्यासाचे तंत्र वाढत होते. हे जीवाश्मिकीकरण आणि पॅलेबियोलॉजिकल वैशिष्ट्यांच्या संवर्धनाच्या प्रक्रियांबद्दल नवीन प्रश्न उद्भवल्यामुळे देखील होते. हे लक्षात घेतले पाहिजे की जीवाश्मांचे अवशेष सूक्ष्मजीव आणि त्यांच्या विविध आचरणाच्या कृतीस देखील अधीन आहेत.

टफोनोमिक प्रक्रिया

अपेक्षेप्रमाणे, टफोनोमीमध्ये होणार्‍या प्रक्रियेचे वर्गीकरण करणे आवश्यक आहे. या प्रक्रिया दोन मुख्य श्रेणींमध्ये विभागल्या आहेत:

  • बायोस्ट्रेटिनोमिक प्रक्रिया
  • फॉसिल्डिआजेनेटिक प्रक्रिया

टफोनोमीमध्ये अभ्यासल्या जाणार्‍या वेगवेगळ्या प्रक्रियेच्या या भागाबद्दल धन्यवाद, यावर जोर दिला जाऊ शकतो की कोणत्या प्रक्रिया आणि एजंट्स दोन भिन्न भिन्न संदर्भांमध्ये जीवांच्या अवशेषांवर कार्य करतात. एकीकडे, आपल्याकडे सबेरियल बाजू आहे आणि दुसरीकडे, सबसराफेस आहे. आम्ही विस्तृतपणे विभाजित केलेल्या दोन प्रक्रियांपैकी प्रत्येक प्रक्रिया असलेल्या अधिक तपशीलांचे विश्लेषण करणार आहोत.

बायोस्ट्रेटिनोमिक प्रक्रिया

ते आहेत जे दफन होण्यापूर्वी जीवाश्म अनुभवतात. म्हणजेच, सूक्ष्मजीव सेंद्रिय पदार्थांचे विघटन करण्यास सक्षम होण्यासाठी मृतदेहावर कार्य करतात. एकदाचे अवशेष शिल्लक राहिल्यास ते कालांतराने पुरल्या जात आहेत. एकदा ते लॉक झाल्यावर ते टॅफोसिसिसला मार्ग देते. टॅफोसोनिसिस हे एकत्रितपणे पुरल्या गेलेल्या जिवांच्या अवशेषांच्या सेटशिवाय दुसरे काहीही नाही. या दफन झालेल्या प्राण्यांनी व्यापलेल्या संपूर्ण क्षेत्राला टॅफोटोप म्हणतात.

ज्या अवस्थेत अस्तित्त्त्व पुरले जाते त्याला विभेदक संरक्षण असे म्हणतात. या अवस्थेत दफन करण्यापूर्वीच्या क्षणांमध्ये हाडांवर हस्तक्षेप केलेल्या सर्व प्रक्रिया, एजंट्स आणि ट्रान्सफॉर्मेशनचा समावेश आहे. हे एजंट आणि प्रक्रिया हाडे पुरण्यापूर्वी त्यांची अंतर्गत आणि बाह्य रचना सुधारू शकतात.

दुर्दैवाने, बायोस्ट्रेटिनोमिक प्रक्रियांमध्ये तिथेच जीवाश्म रेकॉर्डमधील माहितीची सर्वात मोठी हानी होते. कारण जीवांमध्ये सेंद्रिय पदार्थांचे प्रमाण जास्त असते जे मृत्यू नंतर सहजपणे विघटित होते. केवळ काही अपवादात्मक परिस्थितीत या सेंद्रिय वस्तूचा काही भाग संरक्षित केला जाऊ शकतो.

हे लक्षात ठेवा की अद्याप फूड वेबमध्ये एक मृत जीव अस्तित्त्वात आहे. असे कारण असे की असंख्य प्राणी, बुरशी आणि जीवाणू जी सफाई कामगार आहेत.. मेव्हेंजर हे असे सजीव प्राणी आहेत जे मेलेले पदार्थ काढून टाकण्यास जबाबदार आहेत. ते पर्यावरणीय प्रणाली आणि त्यांचे पर्यावरणीय शिल्लक मधील खूप महत्वाचे घटक आहेत. या कारणास्तव, एखाद्या प्राण्याचे प्रेत ट्रॉफिक वेबमध्ये असल्याने, त्याचे सेंद्रिय पदार्थ कमी झाल्यामुळे मोठ्या प्रमाणात माहिती गमावली जाऊ शकते.

या प्रक्रिया 4 गुणांमध्ये विभागल्या आहेत:

  • पुनर्रचना: अवशेषांच्या वाहतुकीशी संबंधित प्रक्रिया आहे. या प्रक्रियेदरम्यान शिकारीची कृती बरीच महत्त्वाची असते, कारण ते आपल्या शिकारला पकडून त्यांचा नाश करू शकतात. इतर धरणंही इतकी खराब झाली नाहीत.
  • अव्यवस्था: ही अशी प्रक्रिया आहे जी वेगवेगळ्या घटकांचा सांगाडा असलेल्या जीवांमध्ये होते. या प्रक्रियेचा परिणाम म्हणजे त्याच जीवनाच्या वेगवेगळ्या भागांचे विभाजन.
  • तुकडा: ही अशी प्रक्रिया आहे ज्यामध्ये लहान तुकड्यांच्या सर्व तुटण्यांचा समावेश आहे. हे अनेक स्केव्हेंजर्सच्या कृतीशी संबंधित आहे जे हाडांच्या सभोवतालच्या सेंद्रिय पदार्थाचे अवशेष खातात.
  • गंज: शारीरिक, जैविक घर्षण आणि रासायनिक विघटन झाल्याने होणारे सर्व परिणाम कव्हर करते. खडकाच्या हवामानाशी जे काही घडते त्याच्यासारखेच हा एक प्रभाव आहे.

फॉसिल्डिआजेनेटिक प्रक्रिया

या प्रक्रिया दफनानंतर संरक्षित असलेल्या घटकांनी अनुभवलेल्या आहेत. एकदा ते लिथोस्फीअरमध्ये गेल्यानंतर विभक्त संवर्धन होते. येथेच दफन कालावधी दरम्यान सेंद्रीय पदार्थांवर हस्तक्षेप करणार्‍या वेगवेगळ्या एजंट्स, प्रक्रिया आणि रूपांतरणांची कृती समजते. मागील प्रक्रियेप्रमाणेच, हे देखील विध्वंसक होऊ शकतात आणि मोठ्या प्रमाणात माहिती आणि शक्य त्या गमावू शकतात.

होणा Some्या काही प्रक्रिया आहेत इरोशन मिनरलायझेशन, परिमायझरण. ही प्रक्रिया वर्म्ससारख्या प्राण्यांच्या खोदण्याच्या क्रियेसारख्या इतर चलांवर अवलंबून असतात. भूगर्भात राहणारे विविध सूक्ष्मजीव, सबसॉईलचे रासायनिक घटक, हायड्रॉलिक प्रवाहाचा प्रभाव आणि जीवाश्मांवर कार्य करणारे इतर काही घटक अजूनही आहेत.

टेफोनॉमीचे उद्दीष्ट

एकदा आपण दफन प्रक्रियेतील जीवांवर कार्य करू शकणार्‍या सर्व प्रक्रिया सादर केल्यावर आम्ही टॅपोनोमीद्वारे घेतलेले उद्दिष्ट काय आहे याचे विश्लेषण करणार आहोत. पुरातत्व ठिकाणी सापडलेल्या प्राण्यांच्या हाडांच्या अभ्यासावर त्यांनी लक्ष केंद्रित केले.

अधिक माहिती मिळविण्यासाठी अस्थींच्या वाहतुकीसारख्या काही बाबींना हळूहळू महत्त्व प्राप्त झाले आहे. टॅपोनोमीच्या अभ्यासाची क्षेत्रे आज हाडांच्या पृष्ठभागावर दिसणारे मोर्च आणि ट्रॅकचे विश्लेषण करण्यास जबाबदार आहेत. या पदचिन्हांमध्ये मानववंश मूळ असू शकते. याप्रकारे आपण भूतकाळात मानवांच्या जीवनातील कोणत्या तरी मार्गाचा अभ्यास करू शकता आणि नरसंस्थेच्या हाडांच्या गुणांच्या अभ्यासावर प्रकाश टाकू शकता.

मला आशा आहे की या माहितीसह आपण टफोनोमी आणि त्याचे महत्त्व याबद्दल अधिक जाणून घेऊ शकता.


लेखाची सामग्री आमच्या तत्त्वांचे पालन करते संपादकीय नीति. त्रुटी नोंदविण्यासाठी क्लिक करा येथे.

टिप्पणी करणारे सर्वप्रथम व्हा

आपली टिप्पणी द्या

आपला ई-मेल पत्ता प्रकाशित केला जाणार नाही.

*

*

  1. डेटा जबाबदार: मिगुएल Áन्गल गॅटन
  2. डेटाचा उद्देशः नियंत्रण स्पॅम, टिप्पणी व्यवस्थापन.
  3. कायदे: आपली संमती
  4. डेटा संप्रेषण: कायदेशीर बंधन वगळता डेटा तृतीय पक्षास कळविला जाणार नाही.
  5. डेटा संग्रहण: ओकेन्टस नेटवर्क (EU) द्वारा होस्ट केलेला डेटाबेस
  6. अधिकारः कोणत्याही वेळी आपण आपली माहिती मर्यादित, पुनर्प्राप्त आणि हटवू शकता.